კატასტროფა (უბედურება)

ყოველგვარი ცვალებადობა მომხდარი გარემოპირობებში, რომელიც დაღუპვის საშიშროების ქვეშ აყენებს ყოველგვარ ცოცხალს. კატასტროფა ნიშნავს გარემოს სტაბილური სისტემის მდგომარეობის დარღვევას განსაზღვრულ ადგილზე და განსაზღვრულ დროს. ამიტომ სტიქიური უბედურების მთავარი მიზანი უნდა გამოიხატებოდეს სისტემის სტაბილურობის უზრუნველყოფის პირობების შესწავლასა და მცდელობაში – დავადგინოთ მიზეზი. კატასტროფა არა მარტო მოულოდნელი უბედურებით გამოიხატება (მიწისძვრა, ვულკანური ამონანთხევები, გეოლოგიური პროცესები და სხვ.). არამედ ხანგრძლივი საუკუნეობრივი მოელენებითაც, მაგალითად, ქ. ვენეციის მსგავსი ნელი დაძირვა და სხვ. კატასტროფა ძირითადად სამი სახეობისაა: ბუნებრივი, ტექნოგენური, ბიოლოგიურ-სოციალური. აღნიშნულ კატასტროფებს თავისი შემადგენელი მახასიათებლების მიხედვით ყოფენ. 1. ბუნებრივი: გეოლოგიური, ჰიდროლოგიური, მეტეოროლოგიური; 2. ტექნოგენური: რადიაციული, ქიმიური, ბიოლოგიური, ჰიდროდიონამიკური, ხანძრები და აფეთქებები, სატრანსპორტო - მაგისტრალური; 3. ბიოლოგიური-სოციალური.