სადუღარი

1. აყალოთი დაგლესილი ტკბილიანი ქვევრის სარქველში დატოვებული ნახვრეტი ტკბილის დუღილის დროს წარმოქმნილი გაზების ამოსასვლელად, - სასულე
    

   ჭურს, რო ადუღდება, გოუკეთეფთ სადუღარს, რო ღვინო არ დეიქცეს, თიხის ნატეხი იქნება, დავადეფთ სადუღარზე, რო არ დეიქცეს, ან წყალი არ შევიდეს შიდა (ვერტყვიჭალა); შუა ბადიმს უკეთეფთ პატარა გახვრეტილს, რომელშიაც მოჯენჯღილ წკნელს დაატანებენ ერთი მხარე ღვინოსთან იქნება შეხებული, მეორე აერში იქნება. მოჯენჯღილი აერს არ დეიკავეფს, უძახით სადუღარს, იგივე სასულეა (ჩიხა, ჯალაურთა).

   See also: სასულეა
2. ქვევრში ტკბილის ჩასხმა ისე, რომ არ გაივსოს და ტკბილი დუღილის დროს არ ამოიქცეს
    

   ჭურს უტოვებენ სადუღარს, ე ი. სიცარიელეს, რომ დუღილის დროს ტკბილი არ დაიქცეს (შროშა); ჭურს არ ავსებენ პირამდე, ტოვებენ ცარიელ ადგილს რომ დუღილის დროს ტკბილი არ ამოიქცეს ზევით, ამაზე ამბობენ; სადუღარი დოუტოვეთ ჭურსო (ფუთი, ტაბაკინი).

   Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 319.