ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginზემოიმერული ლექსიკონი
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ
უა უბ უგ უდ უე უზ უთ უი უკ ულ უმ უნ უპ უჟ ურ უს უტ უფ უქ უღ უყ უშ უჩ უც უძ უწ უხ უჯ
ულა ულბ ულო ულღ
Suggest a term Print version

ულო

პურეულის დაგრეხილი ღეროები, რომლითაც ძნა იკონება
 
პურის საკონავ პურისვე ღეროს უძახით ულოს, თუ არა და წკნელით შევკონით (ლიჩი); რო მოვთხრით პურსა, გოდუქნით თავს, დეიგრიხება, როგორც თმა დაგრიხო, ისე და შეიკონება ულოთი ლამაზათა (ხევი); მეზნეური ძნის საკონავათ ულოს ხმაროფს (ბერეთისა).
Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 372.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9