- ქვასაყუდია აგურის, ქვის, დოქის ან სხვა რამეს ნამტვრევი, ლიანდაგის გადანაჭერი და სხვა, რომელზედაც მჭადის თუ პურის გამოცხობისას ააყუდებენ კეცს (ხიდარი); ქვასაყუყუდი გოუსწორე კეცს (ტაბაკინი).
Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 403.