ბოყვი || ბაყვი

1. ბარძაყის შიგნითა მხარე, – ბაყვი
    

   მოკიდა ხელი საქონელს, გამოჭრა ყელი, ააჭრა ბოყვები (ბოსლევი); მახათი ბოყვში შეესო (ფუთი); ბოყვში შეესო სარი (განთიადი).

2. ხის (ცაცხვის ან ბლის) ქერქისაგან მოწნული ჭურჭელი, რომელსაც ტკეჩის ძირი აქვს
    

   ხის კანს გადმოაბრუნებდენ, გამოაკერებდენ ტკეჩის ძირსა და ხმარობდენ კასრის მაგივრათ ბოყვსა (ვახანი); ბოყვი რგვალი და დაბალია, საცრის რკალივითაა, მარა უფრო მაღალი (უჩამეთი); ბოყვია ბლის კანისაგან მოწნული. ბოყვში თითისტრეფს ვინახავთ (ზედუბანი), ბოყვი ცაცხვის კანისაგან გაკეთებული ჭურჭელია (მოხვა); მატყლი ედგათ ბოყვით (ბაჯითი).

   Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 54-55.