დაბალ ადგილებში სახმარი დიდი ურემი
- იგი უღელს უკავშირდება ერთმანეთთან შეერთებული ხელნების თავით. თავტაბიკის საშუალებით და, აჩაჩა ურმისაგან განსხვავებით, არ საჭიროებს ფრჩხილასა და სამატს. ხელნა მიტო ქვია, რო, ხარეფს რო დეედგმის, ძირს არ დაჩოჩიალოფს, ზესადგარი მაღალი აქ (ზედა საქარა); ხელნას მაგარი გოგორები აქ, ექვსვერშოკიანი, რო გეებმება ხარი, ფარდი დეედგმება ზედე (პირველი სვირი); ხელნას 5 არშენი აქ სიგძეი, 16 ვერშოკი – სიგანე, 10 ჭალა, აქ მაღლიდან 4 გასაყარა და მისი ლამფები (იქვე); ჩვენ უძახით ხელნასა, საქრთველოში რო დიდი ურემია. იმერულ ურემს უძახიან აჩაჩა ურემს საიმერეთოში (ქვეში); ურემი არის ორგვარი: აჩაჩა და ხელნა ურემი (შროშა); ხელნა ურემს არც სამატი ჭირდება, არც მარხილები (მანდაეთი). || იგივეა, რაც ზესადგარი. ხელნა არი ორი გძელი ხე, რომელზედაც ეყრდნობა ურემი (ხევი).
Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 507.
to main page 
top of page