ჯარჯი

1. ფიჩხის, მწვანეფოთლიანი ტოტების, ლერწის, ძეძვის კონა
    

   ჯარჯები აუთხრიათ, ჩეხამენ ტყეს (ზედუბანი); ჯარჯების დახურვა იციან ჭურებზე (იქვე); ჯარჯია შეშის, ფიჩხის კონა (შომახეთი); ჯარჯია ეკლიანი ბუჩქები, ყორეზე რო ყრიან, რო არავინ გადევიდეს (მერჯევი); ჯარჯია მუხის ტოტებისაგან შეკრული კონა, რომელსაც აფარებენ ჭურეფს, რო არ გამოშრეს მიწა (ჩიხა); ბუჩქეფს რო მოჩეხამ და შეყრი კონებათ, ჯარჯია (ქვაციხე); აამაღლე ჯარჯით ყორე (იქვე); ვენახს რო გავსხლამთ, ტოტეფს რო შევკონით, იმა უძახით ჯარჯს (ხვაშითი).

2. იგივეა, რაც ჯარჭი
    

   ჯარჯი სხალი პანტა სხალია (უჩამეთი, ტაბაკინი). || წვრილი ხილი. წვრილი ხილი ჯარჯია (ხრეითი). || არაყის გამოსახდელად ჭურში ჩაყრილი დაჩეჩქვილი ხილი. ამევიღოთ ჯარჯი და გამოვხადოთ ოტკა (ხვაშითი).

   Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 526.