გობზე დაყრილ პურს ანძრევს, რომ პურის მარცვლებისგან გამოიყოს მიწა, კენჭი და მისთ.
- პურში თუ არი რამე, დაარკვევენ და, მიწა თუ არი, ცალკე დარჩება, პური ქე გადავა. ხელფინა ვეტყვით, ხის გობია, იმაზე დაყრიან და დაარკვევენ (წიფა); სარკვევს ვეტყვით გოფს, ამ სარკვეველაზე ყრიან პურს, ანძრევენ დაარკვევენ,– მარცვალი ცალკე რჩება, მიწა ცალკე გამოდის (ხევი).
Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 110.