- ზემაქცია მინდვრის ფხალია, ერთ ყუნწზე სამი ფოთოლი აქ, იცის თეთრი ყვავილი, მზის ამოსვლამდე ფოთლები დახრილია, მზის ამოსვლის შემდეგ იშლება. შუადღისას სწორათ მიჩერებია ცას, მერე მზეს მიყობა და მეიღუშება და ჩაჭკნება, მორე დღეს ისევ-ისე იზამს (მანდაეთი); ზემაქცია ნაქებია ფხალში (პერევი).
Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 155.