თაღარი

1. ფართოპირიანი ბრტყელძირა ან ქვევრისებური ძირის მქონე დიდი ზომის თიხის ჭურჭელი საწნახლიდან გადმოსული ტკბილის ჩასასხმელად
    

   თუ ჭური ახლოსა, თაღარი არ გვინდა, საწნახელს ღარს მოუწყოფ და ღვინო წავა საწნახლიდან პირდაპირ ჭურში (ხიდარი); თაღრიდან ვიღეფთ ტკპილს ხაპით ჩაფში და ვასხამთ ჭურში (ფუთი).

   See also: კოსორი, თაყარი
2. შაბიამნის ხსნარის მოსათავსებელი იმავე ფორმის ჭურჭელი
    

   ჩიხაში თაღარს ეძახიან შაბიაბნისთვის გამოყენებულ თიხის ჭურჭელს, რომელიც ჭურს ჰგავს, მაგრამ უფრო განიერი თავი აქ, დაბალია და გვამიან-მუცლიანი; ჭური რო შვაზე გავჭრათ, ქვედა ნაწილის მოყვანილობისაა, საწნახელს შეყუდებული აქ სატკბილე, მარა აქ უმფრო ღარები იხმარება (ჩიხა).

   See also: სარნა
   Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 165.