თოხ-წერაქვა

1. 1წერაქვის მსგავსი სპეციალური თოხი, რომელსაც ჩვეულებრის თოხზე ვიწრო პირი აქვს
    

   ახოს კავი ვერ დახნავს, იმიტო რო ფესოებია შიდა. რაზედაც კავი არ მიუდგება, თოხ-წერაქვით მოვთოხნით (ზვარე), ვკირკამთ თოხ-წერაქვათი (წიფა).

2. თოხზე ვიწრო და კირკაზე ფართო გრძელპირიანი თოხი
    

   თოხ-წერაქვას ვხმაროფთ იქ, სადაც კავი არ უდგება, ვთოხნით იმით (განთიადი, სანახმირე).

   Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 170-171.