ჩალის
ქუბებს აწყობს იმდენ-იმდენს, რაც თითო ურემზე მოთავსდება
- ჩალას ვმკით, ვქუბავთ, მერე ვაურმეულეფთ, თითო ურმათ დავაწყოფთ, მერე მიგვაქ ფერმის ბოსელში და იქ ვდგავთ ზვინათ (ფუთი); დააურმეულე, ბიჭო! (ტაბაკინი).
Source: ძოწენიძე, ქეთევან. ზემოიმერული ლექსიკონი. - თბილისი, განათლება. 1974. – გვ. 33-34.