ağaç (-cı)

1. ხე
    

   ~ dikmek ხის დარგვა

   ~ elyafı ლაფანი

   ~ kabuğu ხის ქერქი

   ~ tozu ნახერხი

   ~ kaplama ფანერი, ფირფიცარი

   ~ balı ხის ფისი

   ~ testeresi სასხლავი

2. ჯოხი, კეტი
3.  

   ~ olmak გახევება (გახევდა); ჟარგ. დიდხანს დგომა და ლოდინი, ფეხზე ჩამოწყდომა

   Source: თურქულ-ქართული ლექსიკონი / საქ. მეცნ. აკად., აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი ; შემდგ. : ნუნუ გურგენიძე, გაიანე თუშმალიშვილი, ეთერ მამულია [და სხვ.]; რედაქტორი : ლია ჩლაიძე. - სტამბოლი, 2001.