çehre

1. სახე, ფიზიონომია; შესახედაობა, გარეგნობა; იერი
    

   manevî ~ სულიერი, მორალური სახე

   şehrin ~si değişti ქალაქის სახე შეიცვალა

   ~niz pek bozuk görünüyor, rahatsız mısınız? ძალიან ცუდად გამოიყურებით, შეუძლოდ ბრძანდებით?

2. სახის გამომეტყველება, სიფათი; უკმაყოფილება, დაბღვერილობა
    

   ~ asmak ცხვირის ჩამოშვება (ცხვირს ჩამოუშვებს); ბღვერა (იბღვირება), გაბუტვა

   ~si bozulmak სახის შეშლა (სახე შეეშალა), დაბნევა (დაიბნა)

   ~ çatmak (eğmek) = ~ asmak; ~ ekşitmek „სახის დამჟავება“, მოღუშვა (მოიღუშა)

   asık ~ დაბღვერილი, უკმაყოფილო სახე

   güler ~ ile მომღიმარი სახით, სიცილით

   bu ~ kime? ვის უბღვერი? ვის ებუტები? ვინ გაგაჯავრა?

   ne bu ~? რას იბღვირები? რას იბუტები? რატომ ჯავრობ?

   ~ etmek ა) ტუჩის აბზუება, სახის დამანჭვა; ბ) დაღვრემა

   Source: თურქულ-ქართული ლექსიკონი / საქ. მეცნ. აკად., აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი ; შემდგ. : ნუნუ გურგენიძე, გაიანე თუშმალიშვილი, ეთერ მამულია [და სხვ.]; რედაქტორი : ლია ჩლაიძე. - სტამბოლი, 2001.