çengel

1. კავი, კაკვი, კაუჭი; ჩანგალი, წრიაპი; ჭანგი, რაზე
    

   -ı ~e asmak კაუჭზე ჩამოკიდება; კავის მოდება

   -ın ~ini takmak ჩარაზვა

   bağlama ~i გადასაბმელი კავი

   kapı ~i კარის რაზა

   kayık ~i ბარჯი

   kuyu ~i ჭის კავი, ჭის ჩანგალი

2. პარაგრაფის (§) ნიშანი
3. მოკაკული, მოკაუჭებული, კაუჭა
   Source: თურქულ-ქართული ლექსიკონი / საქ. მეცნ. აკად., აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი ; შემდგ. : ნუნუ გურგენიძე, გაიანე თუშმალიშვილი, ეთერ მამულია [და სხვ.]; რედაქტორი : ლია ჩლაიძე. - სტამბოლი, 2001.