çıkışmak

1. მიც.
   საყვედურის თქმა (საყვედურს ეტყვის, უსაყვედურებს), წაჩხუბება (წაეჩხუბება); გალანძღვა
    

   beklettim diye arkadaşım bana çıkıştı ამხანაგი წამეჩხუბა, მალოდინეო

   ona çıkışmağa hakkınız yoktu მისთვის საყვედურის თქმის უფლება არ გქონდათ

2. კმარობა
    

   çıkıştı ეყო, საკმარისი იყო

   param çıkışmadı ფული არ მეყო

3. ile-თი: დავა (ედავება); შეცილება (შეეცილება)
   Source: თურქულ-ქართული ლექსიკონი / საქ. მეცნ. აკად., აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი ; შემდგ. : ნუნუ გურგენიძე, გაიანე თუშმალიშვილი, ეთერ მამულია [და სხვ.]; რედაქტორი : ლია ჩლაიძე. - სტამბოლი, 2001.