çökmek (çöker)

1. დაშვება (დაეშვება), დაჯდომა; ჩაწევა
    

   ev çöktü სახლი დაჯდა

2. ჩანგრევა (ჩაინგრევა), ჩამოზვავება (ჩამოზვავდება); ჩატყდომა
    

   döşeme çöktü იატაკი ჩაწვა

   gönlü ~ გადატ. სულით დაცემა

   tavan çöktü ჭერი ჩაწვა

3. დაჩოქება (დაიჩოქებს)
    

   çök! დაიჩოქე!

   diz ~ დაჩოქება, მუხლის მოყრა, ჩამუხლვა

   sofra başına ~ მაგიდის თავში დაჯდომა

4. ჩამოწოლა, დროის დადგომა
    

   gece birdenbire çöktü ღამე უეცრად ჩამოწვა

   karanlık çökmeden სიბნელის ჩამოწოლამდე

   karanlık çökünce როცა ჩამობნელდა

   -a sessizlik (sükût) çöktü სიჩუმე ჩამოვარდა, სიჩუმემ დაისადგურ

   sis çöküyor ნისლი წვება

5. (თვალებისა და მისთ.) ჩავარდნა (ჩავარდება), ჩაცვენა (ჩაცვივდება)
    

   avurtları çökmüş ლოყები ჩასცვივნია

   beli ~ მოკუზვა

   Source: თურქულ-ქართული ლექსიკონი / საქ. მეცნ. აკად., აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი ; შემდგ. : ნუნუ გურგენიძე, გაიანე თუშმალიშვილი, ეთერ მამულია [და სხვ.]; რედაქტორი : ლია ჩლაიძე. - სტამბოლი, 2001.