egemen

1. სუვერენული; მბრძანებელი, მმართველი, თვითმპყრობელი, გაბატონებული
    

   ~ devlet სუვერენული სახელმწიფო

   ~ sınıflar გაბატონებული კლასები

2. დიქტატორი; სუვერენი, უზენაესი ხელისუფალი
    

   ~ olmak ბრძანებლობა (მბრძანებლობს), ბატონობა (ბატონობს)

   kendi yaşamına ~ oldu თავისი ცხოვრების (ბედის) ბატონ-პატრონი გახდა

   Source: თურქულ-ქართული ლექსიკონი / საქ. მეცნ. აკად., აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი ; შემდგ. : ნუნუ გურგენიძე, გაიანე თუშმალიშვილი, ეთერ მამულია [და სხვ.]; რედაქტორი : ლია ჩლაიძე. - სტამბოლი, 2001.