almak (alır)

1. ბრლდ.
   აღება, მოპოვება; ცოლად შერთვა, თხოვა
    

   alıp götürmek წაღება; წაყვანა

   ceketi boyundan almak პიჯაკის დამოკლება (დაამოკლებს)

   ölçü almak ზომის აღება

   Ahmet komşu kızını aldı აჰმედმა მეზობლის გოგონა ითხოვა

2. ბრლდ.
   ყიდვა
    

   ev ~ სახლის ყიდვა

3. 
   fig.
   მიღება
    

   haber ~ ამბის მიღება, ამბის გაგება

   izin ~ ა) ნებართვის მიღება; ბ) შვებულების აღება

   bu sözü şakaya aldı ეს სიტყვა ხუმრო-ბად მიიღო

   ziyaretçiyi ~ მნახველის მიღება

4. ბრლდ.
   ამოღება, ამორთმევა
    

   ameliyatla kurşun almak ოპერაციით ტყვიის ამოღება

5. ბრლდ.
   დატევა (დაიტევს)
    

   bu salon yüz kışı alır ეს დარბაზი ას კაცს იტევს

6. ბრლდ.
   აღება, დაპყრობა, შეპყრობა
    

   bu düşünce beni aldı ამ ფიქრმა შემიპყრო

7. თავის შეკავება
    

   kendini alamıyor თავს ვერ იკავებს; ცთუნებას ვერ უძლებს

   Source: თურქულ-ქართული ლექსიკონი / საქ. მეცნ. აკად., აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი ; შემდგ. : ნუნუ გურგენიძე, გაიანე თუშმალიშვილი, ეთერ მამულია [და სხვ.]; რედაქტორი : ლია ჩლაიძე. - სტამბოლი, 2001.