azap (-bı)

1. Arab.
   წამება, ტანჯვა, ტანჯვა-წამება
    

   ~ çekiyor ეწამება, იტანჯება

   ~ çektiriyor აწამებს, ტანჯავს

   -a ~ vermek ა) ტანჯვის, ტკივილის მიყენება (ტკივილს აყენებს); ბ) გაღიზიანება (გააღიზიანებს)

   cehennem ~ı ჯოჯოხეთური ტანჯვა, ჯოჯოხეთური ტკივილი

   vicdan ~ı სინდისის ქენჯნა

   ~ etmek ტანჯვა (ტანჯავს), წამება (აწამებს)

2. Hist.
   ჯარისკაცი, მეზღვაური
    

   yaya ~ı ქვეითი ჯარისკაცი

3. მიწის მუშა
   Source: თურქულ-ქართული ლექსიკონი / საქ. მეცნ. აკად., აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი ; შემდგ. : ნუნუ გურგენიძე, გაიანე თუშმალიშვილი, ეთერ მამულია [და სხვ.]; რედაქტორი : ლია ჩლაიძე. - სტამბოლი, 2001.