მური

1. L. მირრა B.
   Turk. მურიმაქ ZAaB, მურა C.
   Arm. ზმურა ZAaB, მურა E.
   (44, 9 ფსალმ.) ესე (+ არს A) შტახსისა ნაწურთა უზრქესი სუნნელი ZA.

   (44, 9 ფსალმ.) მური არს შტახსის ნაწურთა უზრქესი სუნელი B. მური არს შტახსისა ნაწური უზრქესი სუ(ლ)ნელი, რომელსა მურიმაქად სახელ–სდებენ მკურნალნი C. (ბალ.) ეს მური ყვავილისაგან გამოიჴდება მეფეთ საცხებლად, თუ მკვდარს წასცხო, წლამდისინ არ გაიხრწნება, ბაბილონს მოვა E.

   See also: ნ. სამურავი, შტახსი.
2. სომხურია, კვამლისაგან გაშავებულს ჰქვია, ქართულად ფ ა რ ი ლ ს უწოდენ Z.

   სომხურია, კვამლისა ფარილსა უწოდენ, ქართულად ფარილი ჰქვია(ნ) A. კვამლის ფარილი. მური სომხურია, ფარილი – ქართული B. ფარილი კვამლისა Cab. კვამლისა E.