საჭიროსა ორგვარად იტყვიან, რამეთუ: საჭიროდ უწოდენ საჴმარსა, ესე იგი არს შესაწევნელად (+ რაჲსა მიმართ B), ვითარ–იგი შესხმა–ჩაცმა, რამეთუ შეეწევის არა განხრწნისათვის სხეულთა(სა); (+ და ესრეთ გებად უმრავლეს ჟამიერად, საჭიროდ ითქმის თანა დართვით B) მეორედ საჭიროდ ითქმის (ითქმის უკვე საჭიროდ B) წინა–უკმო განწვალებულიცა საგებელისაჲ, რომლისა თვინიერ ყოფაჲ შეუძლებელ არს; ვითარ საჭირო არს მქონებელთა სამშვინველისათა აღმოფშვინვაჲ უეჭველად, რათა ცოცხალ იყოს (იყვნენ B); (+ ნანდვილ ZA) საჭირო ვიდრემე უკვე არს მარადის იგივეობისა მქონებელი და საჭიროობით მყოფი; ხოლო საგები, რომლისა (რომელსა B) ძალითად ჰქონდის მყოფობაჲ ორთა წინააღმდგომთა, ვითარ–იგი აღმოკითხვისა და არააღმოკითხვისაჲ, არა რომლისა უკვე ყოფათა (ყოფითა B), არამედ ძალსა შინა, ხოლო მყოფად სახილველობითა; ხოლო გამყოფებული არს მოქმედებად მოყვანებული მდგომი საგები, რამეთუ ყოველი(ვე), რაჲცა არს საჭირო, ანუ საგებ, ანუ გამყოფებულ, იგი ნანდვილიცა არს
1 ZAB.
ხოლო სათანადო არს ცნობად, ვითარმედ ფილასოფოსნი საჭიროსა ორგვარად იტყვიან: რამეთუ საჭიროდ უწოდენ ანუ საჴმარსა, ანუ წინა–უკმო განწვალებულსა საგებისასა; საჴმრად ვიდრემე იტყვიან შესაწევნელად (შესაწევნელსა CqD) რაჲსა(მე) მიმართ, ვითარ–იგი შესხმასა, ჩაცმასა, რამეთუ შეეწევის უდარესისა მიმართ არგანხრწნისათვის სხეულთა და ესრეთ გებად უმრავლეს ჟამიერად; ითქმის უკვე საჭიროდ, ვითარ ვთქუ, წინა–უკმო განწვალებულიცა საგებელისაჲ (საგებისაჲ D), რომლისა თვინიერ ყოფაჲ შეუძლებელ არს, ვითარ საჭირო არს მქონებელთა სამშვინ(ვ)ელისათა აღმოფშვინვაჲ უეჭველად, რათა ცოცხალ იყვნენ; ვინაცა საჭიროდ ითქმის წიგნი ესე CD2.