ბრანგჳ

(ოთხფ.) ბრანგვი, დათვი C.

^{1 E-ში კიდეზე ამ სიტყვის შესახებ შენიშვნაა ავტორისა: "არაბულსა, სომხურსა, ლათინურში ბრანგვი გარეულ ნადირად მძვინვარედ ეწერა, ბერძულშიაც ვნახოთ".}