დედამიწაზე ან მის ცალკეულ ნაწილში მცხოვრები, წარმოებისა და უშუალოდ სიცოცხლის აღწარმოების პროცესში ისტორიულად ჩამოყალიბებადი და უწყვეტად განახლებადი ადამიანთა ერთობლიობა. მოსახლეობა საზოგადოების მთავარი კომპონენტია. განვითარების ყოველ ეტაპზე მოსახლეობა გამოდის როგორც ადამიანთა კონკრეტულ-ისტორიული ერთობლიობა, რაც განსაზღვრავს მის სოციალურ-დროით დახასიათებას. ამასთან მოსახლეობა შეივსება კიდევ ერთი ზოგადი დახასიათებით – სივრცობრივ-ტერიტორიულით. ადამიანები დაკავშირებული არიან ერთმანეთთან გარკვეული ურთიერთობით და ახორციელებენ თავიანთ ცხოველქმედებას საზოგადოების ორგანიზაციის შესაბამისი ტერიტორიის სივრცით საზღვრებში, წარმოქმნიან რა მოსახლეობის შედარებით მდგრად ერთობლიობებს (მატერიკისა და მისი რეგიონების მოსახლეობა, ამა თუ იმ ქვეყნისა და მისი რაიონების მოსახლეობა და ა.შ.).
მოსახლეობის რაოდენობა, შემადგენლობა, საქმიანობა, ცხოვრების პირობები, აგრეთვე ტერიტორიული დასახლებულობა და განსახლების ფორმები შეესაბამება საზოგადოების განვითარების გარკვეულ დონეს. მოსახლეობის სამუშაო ასაკის ნაწილი მთავარი მწარმოებლური ძალაა, ყოველგვარი მატერიალური და სულიერი დოვლათის შემქმნელია. მოსახლეობის დამახასიათებელ უმნიშვნელოვანეს ნიშანს წარმოადგენს წარმავალი თაობების ახალი თაობებით შენაცვლების გზით მისი მუდმივი განახლება. დემოგრაფიული, ბუნებრივ-გეოგრაფიული და სოციალურ-ეკონომიკური ფაქტორების ზეგავლენით მოსახლეობა განიცდის მუდმივ განახლებას. მოსახლეობის რაოდენობისა და შემადგენლობის ცვლილებები არათანაბრად მიმდინარეობს დროსა და სივრცეში.
to main page 
top of page