ბინადრობა

დღევანდელობის თვალსაზრისით ნიშნავს ერთ ადგილზე ხანგრძლივად ცხოვრებას. ისტორიული თვალსაზრისით – საზოგადოების ისეთ საფეხურს, როცა მონადირე-შემგროვებელთა საზოგადოების მოხეტიალე ცხოვრება შეცვალა ერთ ადგილზე დამკვიდრებულმა ცხოვრებამ.

ბინადრობის დაწყება ემთხვევა ახალი ქვის ხანას, მომდევნო ეპოქაში, ე-წ. ენეოლითის საფეხურზე ბინადრობა უფრო მყარი გახდა.

ბინადრობის მოვლენა განპირობებული იყო: საზოგადოებრივი წარმოების განვითარების ხანგრძლივი და რთული პროცესებით, როცა ადამიანი თავის სასარგებლოდ თანდათან ეუფლებოდა ბუნებრივ მწარმოებლურ ძალებს და სოციალური განვითარებისა და ორგანიზაციის განსაზღვრული ფორმით (ჩამოყალიბებული გვაროვნული საზოგადოება გვარტომობრივი ცხოვრების ტერიტორიულ-ეგზოგამიური ფორმებითა და ფარგლებით).