ერთ-ერთი ძირითადი მეთოდოლოგიური პრინციპი, რომელიც საზოგადოების განვითარებაში გადამწყვეტ მნიშვნელობას ანიჭებს მოსახლეობის ფაქტორს.
დემოგრაფიული დეტერმინიზმის იდეა გამოთქმულ იქნა XVIII ს. კლოდ ჰელვეციუსის, ანტუან ბარნავისა და სხვების მიერ. დემოგრაფიული დეტერმინიზმის იდეას თავისებური ინტერპრეტაცია მისცა თომას რობერტ მალთუსმა. დემოგრაფიული დეტერმინიზმის პრინციპმა ყველაზე ვრცელი დასაბუთება და გავრცელება ჰპოვა დემოგრაფიული სკოლის წარმომადგენელთა ნაშრომებში და რიგ სოციოლოგ-პოზიტივისტთა (ჰ. სპენსერი, მ. კოვალევსკი), შორის.