ინტელექტუალური საკუთრება

სამართლის დარგი, რომლის ნორმები განსაზღვრავს და იცავს შემოქმედებით საქმიანობასთან დაკავშირებულ ქონებრივ და პირად არაქონებრივ უფლებებს.

საკუთრება, რომლის ობიექტებსაც ადამიანის გონებისა და ინტელექტის ქმნილებები წარმოადგენენ. ე. ი. ინფორმაცია, რომელიც შეიძლება წარმოდგენილ იქნეს მატერიალური სახით და გავრცელდეს მთელს მსოფლიოში განუსაზღვრელი ოდენობის ასლების საშუალებით. ამასთანავე, საკუთრებას წარმოადგენენ არა ასლები, არამედ მათში ასახული ინფორმაცია. ი. ს. იყოფა 2 სახეობად.

I. საავტორო სამართალი

2.სამრეწველო საკუთრება. ი. ს-ის ცნება პირველად შემოღებულ იქნა 1967 წ. ისმოს დაარსების სტოკჰოლმის კონვენციით.