ბერნის კონვენციით განსაზღვრული ცნება, რომელიც გულისხმობს, რომ ნაწარმოებზე ავტორობა დაუდგენელია რაიმე ობიექტური წინააღმდეგობის გამო და არა ავტორის განზრახვით დარჩეს ანონიმად.
ავტორი ხშირად არის უცნობი, რადგან ვერ ხერხდება ნაწარმოების წარმოშობის მიკვლევა. მაგ, როდესაც ეს ეხება ფოლკლორსა და სახალხო შემოქმედებას.
Source: ინტელექტუალური საკუთრების განმარტებითი ლექსიკონი: საავტორო სამართალი TP, სამრეწველო საკუთრება TM SM / [რედ.: სერგო ჯორბენაძე და სხვ.]. თბ. : სამართალი, 1998 (ბ.ს. კომბ-ტი)