ახ.-ლათ. ლათ. integer-ისაგან „ხელუხები, დაუზიანებელი, მთლიანი“.
მათემატიკაში: რაოდენობა, რომლის დიფერენციალი უდრის მოცემულ სიდიდეს; ინტეგრალური — მთლიანი, განუყოფელი; ინტეგრალური აღრიცხვა — მათემატიკაში: უმაღლესი მათემატიკის დარგი, რომელიც რომელიც იძიებს ინტეგრალებს; ინტეგრაცია – მთლიანობა, მთლიანობის დაცვა — გაძლიერება; ინტეგრირება — იგივე მოქმედება; მათემატიკაში: ინტეგრალის მონახვა.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page 
top of page