კავალერ-ი

1. L. -ფრ. cavalier „ცხენოსანი“ ლათ. cavallus-ისაგან „ცხენი“:
   წინეთ: მხედარი, რაინდი, აზნაური;
2. ორდენის მქონე პირი;
   See also: ორდენ-ი
3. fig. მოარშიყე ვაჟი;
   ვაჟი ქალის მიმართ (უპირისპირდება დამას);
   See also: დამა
4. მრავლ.
   კავალრები — ინგლისში XVII საუკ. რევოლუციაში: მეფის მომხრენი, — ებრძოდენ პარლამენტის მომხრეებს; კავალერგარდები — ცხენოსანთა გვარდიის ლეგიონი რევოლუციამდე რუსეთში; კავალერია — ცხენოსანი ლაშქარი; კავალერისტ-ი — ცხინოსანი ჯარის-კაცი, მხედარი.
   Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.