Fr. caprice, ლათ. caper-ისაგან „თხა, ვაცი" ახირებული სურვილი, ჟინი, ჯიუტობა, თვითნებურობა და სხვ. ასეთი; კაპრიზიანი — კაპრიზის მქონე; კაპრიზობა — ახირება, ჟინიანობა, თვითნებურობა და სხვა ასეთი რისამე გამომჟღავნება საქციელში.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.