ლამა

1. სამღვდელო პირი (ქურუმი) ტიბეტში, მონღოლეთში და მეზობელ ქვეყნებში; აქედან: ლამაიზმ-ი — ბუდიზმის (იხ.) 15 საუკუნეში წარმოშობილი სექტა (ყოველგვარი მატერიალურის უარყოფა, სამღვდელოების უცოლობა, რთული იერარქია და სხ.); ლამაიტ-ი, ლამაისტ-ი ლამაიზმის მიმდევარი.
   See also: დალაი-ლამა
2. პერუან. llama.
   აქლემის ოჯახის წყვილ-ჩლიქიანი მცოხნელი ცხოველი სამხრეთ ამერიკაში, — გამოყენებულია როგორც მზიდველი საქონელი; ხორცი იჭმება.
   Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.