ლა ლე ლი ლო ლუ
ლებ ლეგ ლედ ლევ ლეთ ლეი ლემ ლენ ლეო ლეპ ლერ ლეს ლეტ ლექ ლეჰ

ლეგისტ-ი

L. lex, legis-ისაგან „კანონი“:
1) საშ. საუკუნეების იურისტი;

2) საერთოდ — კანონების მცოდნე. ლეგიტიმაცია:

ა) რაიმე უფლების ან აქტის კანონიერად აღიარება;

ბ) ქორწინების გარეშე შობილის კანონიერად ცნობა. ლეგიტიმიზმ-ი — საერთოდ: პოლიტიკური თეორია, რომელიც აღიარებს რომლისამე სამეფო დინასტიის არსებობის ისტორიულ უფლებას, ხალხის სურვილისაგან დამოუკიდებლივ; კერძოდ: ბურბონების დინასტიის მომხრეობა (საფრანგეთში); აქედან: ლეგიტიმისტები — ლეგიტიმიზმის მომხრენი.

Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9