დას. ევროპაში ფეოდალიზმის დროს: მესაკუთრე სუზერენის მიერ თავისი ვასალისათვის გადაცემული სამფლობელო (მიწა), რომლითაც ვასალი სარგებლობდა სუზერენისადმი ერთგულებისა და სხვადასხვა ბეგარის მოხდის პირობებით; აქედან: ლეჰნური სისტემა — მიწათმფლობელობისა და სახელმწიფოს მართვის სისტემა ფეოდალიზმის ხანაში (საშ. საუკ.), როცა მეფე ითვლებოდა სახელმწიფოს მიწა-წყლის უზენაეს მფლობელად (სუზერენად): მეფე ურიგებდა მიწას თავის ქვეშევრდომებს, განსაზღვრულ პირობით, რომელნიც იქცეოდენ სუზერენად თავისი ვასალების მიმართ — ლეჰნური სამართალი — სუზერენსა და ვასალს შორის ურთიერთობის განმსაზღვრელი სამართალი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page 
top of page