ლა ლე ლი ლო ლუ
ლია ლიბ ლიგ ლიდ ლიე ლივ ლიზ ლით ლიკ ლილ ლიმ ლინ ლირ ლის ლიტ ლიფ ლიქ ლიც

ლიცენციატ-ი

საშ. საუკ. ლათ. licentiatus „ნებართვის მქონე“:
1) საშუალო საუკუნეებში: უნივერსიტეტში ლექციების საკითხავად დაშვებული ბაკალავრი;

2) შემდეგ და ახლა დასავლ. ევროპაში (მაგ. საფრანგეთში): სამეცნიერო ხარისხი და ამ ხარისხის მქონე (საშუალოა ბაკალავრსა და დოქტორს შორის).

Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9