მა მე მი მნ მო მუ მხ
მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მაჟ მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაშ მაჩ მაც მაძ მახ მაჰ

მაგ-ი

Gk. mágos:
სპარსულიდან:

1) მოგვი; ძველ ირანელთა ქურუმი;

2) ჯადოქარი, მისანი; აქედან: მაგია — მისნობა; სასწაულებრივ მოვლენათა გამოწვევის ცრუ ხელოვნება, — გავრცელებული იყო განსაკუთრებით, ქალდეაში, ძველ ირანში და დას. ევროპაში (საშ. საუკუნეებში); განასხვავებდენ თ ე თ რ მ ა გ ი ა ს (როცა მოქმედობდენ უჩინარი კეთილი ძალებით) და შ ა ვ მ ა გ ი ა ს (ბოროტი ძალებით); აქედან: მაგიური ან მაგიკური — მისნური; მომჯადოებელი, მომხიბლველი და სხვ. ასეთი.

Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9