Gk. mathema,-atos-ისაგან „შესწავლა, გაგება...“ მეცნიერება ოდენობათა შესახებ, მათ თვისებათა და შეფარდებათა; აქედან:
მათემატიკ-ი ან
მათემატიკოს-ი — მათემატიკის მცოდნე და მკვლევარი ან მასწავლებელი. —
მათემატიკურ-ი —:
1) მათემატიკის ხასიათის მქონე;
2) გადატან მნიშვნ.: ზუსტი, გარკვეული და სხვ.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.