Machiavelli, 1469-1527.
იტალიელი პოლიტიკური მოღვაწე, მწერალი და მეცნიერი. — მაკიაველიზმ-ი — მაკიაველის პოლიტიკური მოძღვრება: პოლიტიკური ძალაუფლების განმტკიცების მიზნისათვის ყოველგვარი საშუალების (უზნეობის, ვერაგობის, მზაკვრობის და სხვ.) დასაშვებად აღიარება. მაკიაველის ასეთი შეხედულება მიმართული იყო საეკლესიო ხელისუფლების წინააღმდეგ და იტალიის ეროვნული ხსნისაკენ. — მდაბიური უკრიტიკო შეხედულებით: მაკიაველიზმ-ი — უპრინციპობა, ვერაგობა, უზნეო პოლიტიკა და სხვ., მაკიაველისტ-ი — ასეთის მიმდევარი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page 
top of page