მასა ან მასსა

2) უფორმო ნივთიერება;

3) უფორმო ნივთიერება, მასალა, რომლისგანაც კეთდება რაიმე საგანი, მაგ. თუჯის ან მინის გადნობილი მასსა;

4) სიმრავლე, გროვა, ბრბო, მრავალრიცხოვნობა რისიმე ან ვისიმე (მაგ. ადამიანებისა); ხალხი — აქედან: მასივ-ი:-

1) დიდი ხელოვნური ლოდი, – იხმარება წყალქვეშა ნაშენისათვის;

2) ქვის მთლიანი მასსა მთის შედგენილობაში;

3) როგორც თვისება: მასივ-ი, მასივური ან მასოვანი — მძიმე, მკვრივი. — მასიური ან უკეთ მასური, მასობრივი — ჯგუფური, მრავალრიცხოვნული, ბრბოული და სხვ. ასეთი.