მა მე მი მნ მო მუ მხ
მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მაჟ მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაშ მაჩ მაც მაძ მახ მაჰ

მაჰმადი

571—632.
მაჰმადიანური რელიგიის (ისლამის) დამაარსებელი არაბი, დაიბ. მაქა-ში (მეკკა-ში), — მაჰმადიანობა — მაჰმადის რელიგიური მოძღვრება, — გადმოცემულია ყურანში: აღიარებს ერთ ღმერთს და საიქიო ცხოვრებას; წესად უდებს ლოცვას, მარხულობას, წინადაცვეთას და ხშირ განბანას; ნებას რთავს მრავალცოლიანობისას, მაჰმადიანი — მაჰმადიანობის მიმდევარი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9