571—632.
მაჰმადიანური რელიგიის (ისლამის) დამაარსებელი არაბი, დაიბ. მაქა-ში (მეკკა-ში), — მაჰმადიანობა — მაჰმადის რელიგიური მოძღვრება, — გადმოცემულია ყურანში: აღიარებს ერთ ღმერთს და საიქიო ცხოვრებას; წესად უდებს ლოცვას, მარხულობას, წინადაცვეთას და ხშირ განბანას; ნებას რთავს მრავალცოლიანობისას, მაჰმადიანი — მაჰმადიანობის მიმდევარი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.