მეზო-

ემატება სიტყვას თავში და აღნიშნავს: საშუალო, შუაზე და სხვ. მაგ.: მეზოდერმა (ბერძ. dérma „ტყავი“), ჩანასახის უჯრედის შუა-ფენი; მეზოკეფალ-ი — საშუალო თავიანი; მეზოლითური (ბერძ. lithos „ქვა“), ქვის საშუალო ხანების ხასიათის მქონე; მეზოძოური ხანა (ბერძ. zoon „ცხოველი“) — გეოლოგიაში: დედამიწის განვითარების ის ხანა, როცა პირველად ჩნდება ფრინველი, ძუძუმწოვარი და უზარმაზარი ქვემძრომი...