III საუკუნეში ქ. შ. წარმოშობილი ეკლექტიკური ფილოსოფიური მიმართულება, რომელიც აერთიანებდა სხვადასხვა რელიგიურ-ფილოსოფიურ სისტემებს პ ლ ა ტ ო ნ-ის ფილოსოფიაზე დამყარებით (ყველაზე შესანიშნავი ნეოპლატონიკია პ ლ ო ტ ი ნ-ი — 205-270); აქედან: ნეოპლატონიკ-ი — ნეოპლატონიზმის მიმდევარი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.