ნა ნე ნი ნო ნუ
ნეა ნეგ ნევ ნეი ნეკ ნემ ნეო ნეპ ნერ ნეს ნეტ ნეუ ნეფ ნექ

ნერვ-ი, ნერვები

Gk. -ლათ. nervus „ძარღვი, კუნთი; ძალა“.
თავისა და ხერხემლის ტვინის კუნთებთან და გრძნობის ორგანოებთან შემაერთებელი ძაფები.— ნერვული:

1) ნერვების ხასიათის მქონე, მათგან ან მათი მეოხებით წარმომდგარი; ნერვული სისტემა — ცოცხალი ორგანიზმის იმ ორგანოთა (ტვინისა და ნერვთა) ერთობლიობა, რომელნიც მართავენ მის სასიცოცხლო პროცესებს; ნერვული ავადმყოფობანი — ნერვული სისტემის ავადმყოფობანი, ასეთია, მაგ. დამბლა, ჰისტერია, ნევრასთენია, შაკიკი და სხვ.;

2) გადატ. მნიშვნ.: ნერვული ადამიანი — ადვილად გასაღიზიანებელი, ფიცხი ადამიანი.

Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9