L. nomen,-inis-საგან „სახელი“. საშ. საუკუნეების ფილოსოფიური მოძღვრება. — უარყოფდა ზოგადი ცნებების შესატყვისი რისამე არსებობას სინამდვილეში და ამტკიცებდა ყოველი სინამდვილის ინდივიდუალურობას (მისი წარმომადგენელია რ ო ს ც ე ლ ი ნ უ ს ი 11 საუკ.); ნომინალისტ-ი — ნომინალიზმის მიმდევარი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.