ობიექტ-ი

2) გრამატიკაში: დამატება (უპირისპირდება ს უ ბ ი ე ქ ტ ს—აღმქმელს, მოაზროვნეს, შემსწავლელს, ქვემდებარეს)— აქედან: ობიექტივაცია, ობიექტივირება:

1) სუბიექტს გარეშე დაყენება; ჩვენი ცნობიერების ზოგიერთი მოვლენის ჩვენს გარეშე არსებულად აღიარება;

2) რისთვისმე ობიექტურობის მინიჭება; რაიმე საგნის ან მოვლენის მიუდგომლად შესწავლა. — ობიექტივ-ი — სხვადასხვა მოწყობილობის (მიკროსკოპის, საფოტოგრაფიო აპარატის და სხვ.) ოპტიკური მინა, რომელიც მიმართულია დაკვირვების საგნისაკენ. — ობიექტივიზმ-ი — რაიმე საგნის ან მოვლენის დაფასება მიუდგომლად, წინასწარ აღებული აზრის ან პირადი განწყობილების გარეშე (უპირისპირდება სუბიექტივიზმს). — ობიექტიობა — საგნის ან მოვლენის ჩვენს გარეშე არსებული თავისთავადი თვასებანი. — ობიექტიური — :

1) ჩვენს გარეშე არსებული, ნამდვილი;

2) მიუდგომელი;

3) გრამატიკაში: ობიექტური პრეფიქსი — დამატების მაჩვენებელი თავსართი ზმნაში, — ობიექტიურობა — მიუდგომლობა.