ოა ობ ოდ ოვ ოზ ოთ ოი ოკ ოლ ომ ონ ოო ოპ ორ ოს ოტ ოუ ოფ ოქ ოხ ოჰ
ოკა ოკე ოკლ ოკუ

ოკეან-ი ან ოკეანე

Gk. okeanos:
1) ძვ. ბერძნ. მითოლოგიით: წყლის სტიქიის ღვთაება; ჰომეროსით: დედამიწის გარშემომდინარე წყალი, ყოვლის წყარო, მნათობთა ამოსავალ-ჩასავალი;

2) დედამიწის 3/4 ნაწილის შემცველ ხუთ უდიდეს წყალსაცავთაგან თვითეულის სახელი:

ა) ატლანტის,

ბ) დიდი ანუ წყნარი,

გ) ინდოეთის,

დ) ჩრდილო ყინულიანი,

ე) სამხრეთ ყინულიანი ოკეანეები. — ოკეანია ანუ ოკეანეთი —:

1) ფართო მნიშვნელობით — ავსტრალია და ოკეანია;

2) ვიწრო მნიშვნ. — დიდი ოკეანის სამხრეთ-ნაწილის არქიპელაგები (მიკრონეზია, პოლინეზია, მელანეზია და ახალი ზელანდია). — ოკეანელი — ოკეანიის მცხოვრები, — ოკეანიდები — ოკეანის ასულები, ნიმფები.

Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9