L. occupatio,-onis „დაკავება, დაფლობა“: 1) არავის კუთვნილი რისამე დაუფლება;
2) მოწინააღმდეგე ქვეყნის (ან მისი ნაწილის) დროებითი დაკავება რაიმე მიზნით, მხოლოდ — არა დაპყრობის; ოკუპირება — იგივე მოქმედება. — ოკუპანტ-ი – ოკუპაციის მომხდენი. — საოკუპაციო — ოკუპაციისათვის დანიშნული, მაგ. საოკუპაციო კორპუსი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.