ოპერატორ-ი

1) მედიცინაში: ავადმყოფი სხეულის მკურნალობა საქირურგიო იარაღებით (განკვეთა, მოკვეთა, ამოჭრა და სხვ.);

2) ლაშქრისა ან რაზმის სამხედრო მოქმედება;

3) სავაჭრო, სამრეწველო, საფინანსო და სხვა ასეთი მოქმედება, — აქედან: ოპერაციული — ოპერაციის ხასიათის მქონე, მისი საშუალებით მოქმედი და სხვ., მაგ. ოპერაციული ქირურგია. — საოპერაციო — ოპერაციისათვის დანიშნული, მისთვის გამოსადეგი და სხვა, მაგ. საოპერაციო ბაზა ; საოპერაციო დარბაზი — სადაც წარმოებს ქირურგიული ოპერაციები და სხვ. — ოპერირება — ოპერაციის მოხდენა. — წარმოება.