 |
 | |
ოპტიმიზმ-ი
L. optimus-ისაგან „უკეთესი, მშვენიერი“:
1) ფილოსოფიაში — მოძღერება, რომელსაც არსებული მსოფლიო (სინამდვილე) მიაჩნია საუკეთესოდ — ყველა შესაძლებელ მსოფლიოთა შორის;
2) საერთოდ — იმედიანი და მხნე სულიერი განწყობილება; ადამიანსა და გარემოებაში მხოლოდ კეთილის, სასიკეთო რისამე დანახვა (უპირისპირდება პესიმიზმს); აქედან: ოპტიმისტ-ი —ოპტიმიზმის მიმდევარი; იმედიანობით და სიმხნევით აღსავსე, ცხოვრებაში მხოლოდ კეთილის დამნახველი. — ოპტიმისტური — ოპტიმიზმის ხასიათის მქონე, მისაგან გამომდინარე; იმედიანი, მხნე და სხვ.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |