ოა ობ ოდ ოვ ოზ ოთ ოი ოკ ოლ ომ ონ ოო ოპ ორ ოს ოტ ოუ ოფ ოქ ოხ ოჰ
ორა ორბ ორგ ორდ ორე ორთ ორი ორკ ორლ ორმ ორნ ორო ორფ ორქ ორღ

ორდენ-ი

G. ლათ. ordo,-inis-ისაგან „რიგი; წესი, წესიერება, წოდება...“
1) განსაზღვრული მიზნისა და ცხოვრების წესების მქონე სასულიერო ან საერო ძმობა (ბერთა, რაინდთა);

2) ხელისუფლების მიერ ვისთვისმე მიცემული რაიმე დამსახურების ნიშანი, მაგ. წითელი დროშის ორდენი საბჭოთა კავშირში;

3) სახუროთმოძღვრო სტილის სახელწოდება.—ორდენთა კაპიტული — იგივეა, რაც კაპიტული.

Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9